th-TH http://earlychildhood.storythai.com http://just another blog of earlychildhood http://earlychildhood.storythai.com/200706/ece-meeting-4 Happy Anniversary อีกครั้งจ้า...
นี่ก็เป็นครั้งที่ 4 แล้วสินะ ที่ได้จัดเลี้ยงแบบกลุ่มสาวรักเด็ก (เฉพาะเด็กวัยรุ่นๆ)
รอบนี้ ไม่มีกลุ่มชายรักชายมาร่วมด้วย
เนื่องจาก ชายเหล่านั้นต้องไปร่วมงาน MTV award ที่ต่างประเทศ!!

เอารูปมาลงไว้ เผื่อจะขายเพื่อนที่ยังไม่แควน ส่วนคนที่มีแล้วจะได้มีกิ๊กสะสมไว้เป็นสิริมงคลต่อชีวิต

งานนี้มีครูตัวเล็กแต่ใจใหญ่ไปด้วยนะ (ปล.ขอบคุณอาจารย์มากที่มาเป็นสิริมงคลในงานนี้)
ส่วนคนอื่นๆ ก็เหมือนกับคนอื่นๆ คือ ...
1.ย้ายงานเพราะเบื่อ (ไม่มีใครโดนไล่ออกเลยซักคนเดียว)
2.กำลังคิดย้ายงานอยู่เพราะเบื่อ (ลงท้ายด้วยคำว่าเบื่ออยู่ดี)
3.อยากจะย้ายงานใจแทบขาด แต่ไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี เฮ่อ ...
4.ไม่มีงานทำ!!
เห็นมะ ทุกๆอย่างน่ะ แม้จะเบื่อ แต่อย่างน้อยเราก็รู้นะว่าเรามีงานทำ
ถ้าไม่อยากทำงาน ก็หา ...... (หาอะไรดีน๊า ที่ได้ทั้งเงิน และสบายด้วย)

หวังว่า .. งานหน้าคนไม่มา ก็ขอให้ไม่มาเหมือนเดิม คนที่มาก็พาคนอื่นๆมาด้วยก็ดีนะ สมาชิกจะได้เยอะแยะหน่อย รู้สึกโหลงเหลงทุกปี๊ ทุกปี

อีกครั้ง : ปีหน้ากลุ่มยัยจูน เอ แอน โอ๋ และปุ้ย จัดงานจ้า ...
]]> Tue, 12 Jun 2007 16:40:49 +0700 /ece-meeting-4 http://earlychildhood.storythai.com/200611/entry-2 เนื่องด้วยอันเก่า ไหงมันเดี้ยงไปมิทราบกัน
ทำให้เราต้องมาทำหน้าที่อันชอบนี้อีกคราหนึ่ง

ขอแสดงความยินดีกะเพื่อนๆทั้งหลาย ที่ได้กลับมาสู่ประเทศถิ่นฐานบ้านเกิด
ไม่ว่าจะเป็น แอ๊นท์ หรือ เยียร์
และยังขอแสดงความยินดีกับเพื่อนที่กำลังได้ไปใช้ชีวิตห่างแสนไกลถิ่นฐานบ้านเกิดเช่นเดียวกัน
แต่ยังงัยก็รู้อยู่แล้วว่า ทุกๆคนต้องได้รับประสบการณ์ที่ดีๆกลับมาแน่นอนล่ะ

ปล.ลองลงดูก่อน ถ้าใช้ได้ ค่อยอัพอีกที]]> Fri, 10 Nov 2006 18:22:51 +0700 /entry-2 http://earlychildhood.storythai.com/200608/entry-1 เดี๋ยวจะหาว่า เราไม่ยอมอัพเดทเลย และที่สำคัญกลัวจะบอร์ดจะล่มก่อนด้วยล่ะ



ตอนนี้เพื่อน ๆ เป็นงัยกันบ้างนะ ??
ตอนนี้เมืองไทย เป็นอย่างไรบ้างนะ ??
ตอนนี้อากาศ ยังคงสบายดีรึเปล่านะ ??
หวังว่า คงสบายดีกันทุก ๆ อย่างล่ะ]]> Wed, 09 Aug 2006 10:05:21 +0700 /entry-1 http://earlychildhood.storythai.com/200606/ece-meeting-volume-3 งานมิทติ้ง ครั้งที่ 3

ครบรอบกันอีกปี สำหรับเพื่อน ๆ ชาวรักเด็กทุกคน หวังว่าคงแรงแข็งกันถ้วนหน้านะจ๊ะ
คราวนี้งานประชุมรวมรุ่นครั้งที่ ๓ ได้จัดกันที่เดิม ณ วันเสาร์ที่ ๒๗ เดือนพฤษภาคม ๒๕๔๙
เวบาผ่านไป ไวยิ่งกว่ารถไฟ BTS (อันนี้เนี่ย คาดว่า ช้าที่สุดในตระกูลของ Sky Train ทั้งหมดล่ะ)
เพื่อน ๆ ก็มารใมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง .....

ภาพที่มาให้ดูนั้น ไม่ครบคนทั้งงานหรอกนะ
อาจจะได้ว่าหายหน้าหายตากันไปบางส่วน แต่ขอรับรองว่า ความสดใสยังเหมือนเดิมเด๊ะ
บางคนก็ติดธุระมาไม่ได้ หรือ ธุระติดไม่ได้มา บางส่วนก็อยู่เมืองนอก ข้างก็อยู่นอกเมือง!!
แต่นั่นมิใช่สิ่งสำคัญที่สุด เพราะรู้ว่าทุกคนยังคิดถึงกันเหมือนเดิม (เนอะ)
สังเกตุได้ว่า คราวนี้เพื่อน ๆ ผ่านพันวัยเบญจเพศไปหลายคนแล้ว (เอ .. หรือว่าทั้งหมดเนี่ย??)
ก็เริ่มมีการโชว์เนื้อหนังมังสาให้ผู้คนภายนอกได้น้ำลายหกกันบ้าง แต่เอาน่า .. อย่าไปคิดมาก เดี๋ยวเหี่ยวแล้วอดเน่อ
แต่ก็ยังสวยไม่สร้าง เอ๊ย ไม่สร่าง กันทุกคนนะ
ส่วนเรื่องอาหารการกินก็ยังคงเอกลักษณ์กันเหมือนเดิม กินกันไม่เหลือเผื่อสัมภเวสีกันเล้ย
ก็รู้ว่ารู้คุณค่าของอาหาร ไม่อยากเหลือทิ้ง เดี๋ยวชาติหน้าไม่มีกิน แต่ระวังนะ ..
เคยได้ยิน ผีแก้มปลา รึเปล่ายะ ??

ผ่านพ้นงานไปได้ด้วยดี เห็นว่า บางส่วนมีไประเริงราตรีต่อ
แต่ก็ถึงบ้านอย่างปลอดภัย ไม่มีใครไปฉกความบริสุทธิ์ของหนุ่ม ๆ มากิน

ปล. เดือนมิถุนายนนี้ ไม่มีวันหยุดใดๆ ให้เพื่อน ๆ ฟักผ่อนกันเลย งัยก็ตั้งใจทำงานละกัน ]]> Sun, 04 Jun 2006 09:22:51 +0700 /ece-meeting-volume-3 http://earlychildhood.storythai.com/200601/quot-quot "ความกลัว"

ทุก ๆ คนย่อมมีความกลัวกันทั้งนั้น
ลองมาดูกันซิว่า เพื่อน ๆ กลัวอะไรมากที่สุดในทั้งหมดนี้
เรียงลำดับความกลัว ดูนะจ๊ะ แล้วมาดูคำตอบกัน ...

1. ความตาย
2. ผี
3. การอยู่คนเดียว
4. การจากลา
5. สัตว์น่าขยะแขยง

........................
....................
...............
..........
......
...


เฉลย

ความตาย
หมายถึง ความเป็นจริง ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณกลัวอันดับ:
1. คุณเป็นคนขี้ระแวง แต่คุณจะเป็นคนมีความรับผิดชอบ
2. คุณเป็นคนค่อนข้างรับความเป็นจริง และค่อนข้างกล้าหาญ
3. คุณเป็นคนไม่หูเบาฟังหูไว้หู มีความเคารพดีเป็นเลิศ
4. คุณเป็นคนค่อนข้างจะอ่อนโยน แต่รับความจริงไม่ค่อยจะได้
5. คุณกล้าหาญเกินตัว มีน้ำใจ และมีความเป็นผู้ใหญ่สูง

ผี
ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณกลัวอันดับ:
1. คุณเป็นคนที่อ่อนไหว แต่มีความจริงใจ
2. คุณเป็นคนที่ไม่ละเลยกับวัฒนะธรรมเก่าๆแต่คุณก็เป็นคนยุคใหม่ไฟแรง (มนุษย์เกาเหลา)
3. ความเป็นคนที่อยู่ในกรอบคือตัวคุณ!
4. คุณเป็นคนที่ไว้ใจได้ (ซื่อสัตย์)
5 คุณเป็นคนไม่มีเหตุผล ขี้โมโห แต่จุดดีคือคุณว่องไว ฉลาด

การอยู่คนเดียว
ถ้ามันเป็นวิ่งที่คุณกลัวอันดับ:
1. คุณเป็นคนใจดี ใจอ่อน
2. คุณเป็นคนที่แคร์คนรอบข้าง
3. คุณเป็นคนที่มีความพยายาม
4. คุณเป็นคนมีเหตุผล
5. คุณเป็นคนเคร่งครัดในธรรมเนียมจึงเชื่อได้ว่าคุณไม่(น่า)จะแหกกฎและชอบความยุติธรรม

การจากลา
ถ้าคุณกลัวมันเป็นอันดับ:
1. คุณเป็นคนที่รักมันคงไม่โลเล
2. คุณเกลียดการโกรธกันแบบไม่มีเหตุผลแบบเห็นหน้า_นี่แล้วมันไม่ถูกชะตา เตะมันดีกว่าถ้าคุณรู้สึกคุณจะเก็บมันไว้ได้ดี
3. คุณเลือกคบคนแต่คุณก็เลือกคบคนที่ใจใช่หน้าตา
4. คุณเป็นคนที่ไม่ค่อยจะสุงสิงกับใครเพราะคุณ(ท่าทาง)งานเยอะสรุปง่ายๆคุณเป็นคนจริงจัง
5. คุณชอบที่จะทำอะไรเเบบเงียบๆเพราะคุณไม่ชอบอะไรเอะอะ

สัตว์หน้าขยะแขยง
ถ้าคุณกลัวมันเป็นอันดับ:
1. คุณแสนจะสำอางไม่ชอบสิ่งสกปรก
2. คุณไม่ชอบที่จะทำอะไรให้ยุ่งยาก
3. คุณไม่รักที่จะเจฮคนไม่พึงประสงค์เพราะคุณเป็นคนที่เก็บความผิดพลาด (ของตัวเองและคนอื่น) มาเป็นบทเรียน
4. คุณกล้าหาญมากๆ
5. คุณไม่เป็นคนที่รักง่ายหน่ายเร็วแต่คุณไม่คิดว่าถ้าเธอที่คุณชอบจริงรับรองคุณจะไม่ลืมเขาเลย

-------------------------------------------------------

เป็นยังงัยกันบ้าง ตรงใจใครหลาย ๆ คนรึเปล่าเอ่ย ??
แต่ว่า ความกลัวก็คือความกลัว มันมาจากจิตภายในของเรา
เพียงแต่เรา อย่ากลัวในสิ่งที่ต้องเผชิญหน้า แต่ควรคิดว่าจะสู้ยังงัยกับมัน
แล้วความกลัว ก็คงจะลดลง แต่ไม่หายไปหรอกนะ!!

ปล.1 : ต้องอัพได ฯ บ้างล่ะนะ เดี๋ยวทั้งหมดจะแฮ้งค์เอา มีคนเตือนมาน่ะ
ปล.2 : อ่านคอมเม้นท์ ที่เพื่อน ๆ ฝากไว้รอบที่แล้วได้ ลิ้งค์ข้าง ๆ นะ ทำไม่เป็นโทรถาม หนูมิ้ม (มีปัญหาหรอ ?? มิ้มช่วยได้!!)
ปล.3 : สวัสดีวันเด็ก และ วันครู ของเดือนนี้ ขอให้ครูที่เข้ามาอ่านในนี้ มีความสุขมาก ๆ ส่วนเด็ก ๆ อย่างเรา ก็จะมีความสุขเหมือนกัน
สุดท้ายนี้ เพื่อน ๆ รู้ตัวรึเปล่าว่า ทุก ๆ คนน่ะ มีหัวใจเป็นครูอยู่ในตัวนะ ดูจากคำพูดที่ผ่าน ๆ มา ก็น่าจะรู้ดี ]]> Sun, 22 Jan 2006 12:52:57 +0700 /quot-quot http://earlychildhood.storythai.com/200510/dd ทั้งๆที่อายุอานามก็สมควรแก่การสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างฐานะ
และมีครอบครัวแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะมีความรับผิดชอบ ไม่คิดอยากจะรับภาระอะไรใดๆทั้งสิ้น
ด้วยเห็นว่าเป็นหน้าที่ของพ่อแม่อยู่แล้วที่ต้องหาเงินหาทองไว้ให้ลูก
และกิจการที่บ้านนั้น ทั้งพ่อและแม่ต่างช่วยกันทำมาหากินอย่างขยันแข็ง
จนเงินทองที่มีอยู่ชาตินี้เขาคงใช้ไม่หมดด้วยซ้ำ

วันหนึ่ง ชายหนุ่มผู้นี้และเพื่อนๆอีก 2-3 คน พากันเข้าป่า
หมายจะไปล่าสัตว์ แต่เมื่อเดินเข้าป่าไปได้สักพักใหญ่
เขาก็เกิดพลัดหลงกับเพื่อน
ชายหนุ่มจึงเดินลัดเลาะไปเรื่อยๆอย่างไม่รู้จุดหมาย เขาเริ่มหลงทาง
เขาเริ่มรู้สึกอ่อนเพลีย แต่ก็ต้องหาทางเดินต่อไป
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า บรรยากาศรอบข้างมืดลง ไม่เห็นหนทาง
เขาจึงทิ้งตัวลงนอน ด้วยความหิวโหยและหมดแรง

รุ่งขึ้น..เขายังคงเดินต่อไป เพื่อหาทางออก
จนกระทั่งพระอาทิตย์กำลังจะลับเหลี่ยม เขาอีกครั้ง
แต่ขณะที่เขากำลังจะทิ้งตัวลงอย่างหมดหวัง เขาก็เหลือบไปเห็นแสงไฟจากกระท่อมกลางป่าหลังหนึ่ง
เขาจึงรวบรวมเรี่ยวแรงที่เห่รีบวิ่งไปยังกระท่อมนั้น
และได้พบสามี-ภรรยาคู่หนึ่ง  ซึ่งเมื่อไต่ถามความเป็นมาของชายหนุ่มแล้ว ทั้งคู่ก็บอก
ให้ชายหนุ่มไปอาบน้ำอาบท่า แล้วจัด แจงหาข้าวปลาอาหารมาให้กิน
คืนนั้นชายหนุ่มจึงหลับไปด้วยความสุข

วันรุ่งขึ้น ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาด้วยความแจ่มใส
และรู้สึกตื้นตันใจในความเมตตากรุณาของสองสามีภรรยาเป็นอย่างมาก
เขาจึงกล่าวขึ้นว่า....
  ข้าขอขอบคุณท่านทั้งสองที่ได้ช่วยชีวิตข้าในครั้งนี้
แม้เราไม่เคยรู้จักกัน แต่พวกท่านก็ให้การดูแลข้าอย่างดี
ข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร จึงจะทดแทนน้ำใจของพวกท่าน ได้
ฝ่ายภรรยาจึงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน แล้วตอบว่า...
  หนุ่มน้อย ถ้าเจ้าอยากตอบแทนละก็
กลับไปทดแทนบุญคุณพ่อแม่ของเจ้าเถิด พวกเขาเลี้ยงดูอุ้มชูเจ้ามา
ให้ทั้งข้าวปลาอาหารน้ำท่าที่พักพิง จนเติบใหญ่เพียงนี้
บุญคุณนั้นใหญ่หลวงนัก เราสองคนแค่ให้ที่พักพิงเจ้าชั่วข้ามคืนหนึ่ง เทียบกับพ่อแม่เจ้าไม่ได้หรอก
ได้ฟังดังนั้น ชายหนุ่มจึงคิดได้ว่า เขาเป็นผู้ที่หลงทางจริงๆ

.........

คนไทยเราได้รับการปลูกฝังและสั่งสอนกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วว่า
ความกตัญญูกตเวที นั้น
เป็นคุณธรรมสำคัญที่เราควรปฏิบัติต่อพ่อแม่และผู้มีบุญคุณแก่เรา
แต่เชื่อว่าคนจำนวนไม่น้อยที่มองข้ามพระคุณของพ่อแม่ผู้ซึ่งอยู่ใกล้ตัวที่สุด
โดยคิดว่าสิ่งที่พ่อแม่ทำนั้นเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ
แต่ในขณะที่ผู้อื่นหยิบยื่นน้ำใจให้เพียงเล็กน้อย เราก็ตื้นตัน
ชื่นชม และประทับใจไม่ลืม อย่างนี้มันยุติธรรมสำหรับผู้ให้กำเนิดเราแล้วหรือ

จงอย่าปล่อยให้ช่วงเวลาดีๆที่มีโอกาสตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ผ่านเลยไป
โปรดตอบแทนความรักอันยิ่งใหญ่นั้นในทุกๆวันของชีวิตเรา
ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป....

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

ปล.1 เพื่อน ๆ ต้องรีบกลับไปบอกรัก พ่อแม่ ของเราด่วนเลย!!
ปล.2 พอดี อัพได ฯ กันไว้ก่อนที่เครื่องจะแฮ้งค์
ปล.3 อย่าลืมว่า ถ้ามีภาพดี ๆ ไปลงไว้ที่ pantown นะ อยากดู๊ อยากดู
]]> Sat, 29 Oct 2005 09:47:55 +0700 /dd http://earlychildhood.storythai.com/200510/oo-school-bus-oo วันนี้ เอารูป รถโรงเรียน ที่นี่ มาฝากให้ดูเล่น ๆ กัน

เอามาให้เป็นความรู้ อุทาหรณ์สอนใจ ใครบางคนที่ควบคุมการคมนาคมของเมืองไทย
(ใครฟะ ??)

เพื่อน ๆ เห็นป้าย "STOP" สีแดงข้าง ๆ รถ นั่นมั๊ย
ที่นี่น่ะ (USA) เค้าให้ความสำคัญกะเด็ก ๆ มาก ๆ เลยเชียวนะ
ถ้าเกิดว่า คนขับจอดรับเด็กนักเรียนน่ะนะ ป้ายนี้ก็จะเด้งขึ้นมา
รถคันข้างหลังทุก ๆ คันจะต้องจอด ห้ามแซง เด็ดขาด!! ย้ำว่าเด็ดขาดนะ
เพราะว่า เค้ากลัวว่า จะเกิดอุบัติเหตุกะเด็ก ๆ ที่กำลังขึ้นรถ

ถ้าคุณไม่เชื่อ แล้วยังแซงรถโรงเรียนนี้อีกล่ะก็ คุณจะเจอใบสั่ง
ออกโดย คนขับรถโรงเรียนนี่แหละ
แสดงว่า คนที่จะขับรถโรงเรียนนี้ได้ ก็ต้องผ่านการอบรม ฝ่าฟันอะไรมากมาย ถึงจะผ่านมาเป็นคนขับได้น่ะเนอะ
อยากให้เมืองไทยเอาแบบอย่างบ้างเหมือนกัน อาจจะทำให้อุบัติเหตุบนท้องถนนน้อยลงก็เป็นได้
แต่พูดไปก็อย่างงั้นแหละ ยังงัยเราก็ไม่ใช่ นายกเทศบาล ที่จะทำอะไรได้อยู่แล้วนี่ - -"

คิดถึงเพื่อน ๆ คิดถึงคุณครู คิดถึงครอบครัว คิดถึงคนที่เรารัก คิดถึงคนที่รักเรา แล้วเราจะทำตัวยังงัยไม่ให้พวกเค้าเสียใจ เราก็จะรู้เอง

ps.1 You can read the last comments (too much!!) on the right side  > > >
ps.2 If you have meeting in Thailand, please send your picture to me. I will update your picture in here!!
ps.3 If you want to  any announcement, you can do that in http://earlychildhood.pantown.com This website can post your picture!!

Congratulation for this diary!!
There are many friend to comment on this page...]]> Sun, 02 Oct 2005 08:19:32 +0700 /oo-school-bus-oo http://earlychildhood.storythai.com/200508/lll-new-york-iillll
คราวนี้ เอารูปที่ไปส่งเรามาให้ดู อิอิ
ถึงคราวตัวเราเอง เมกา มั่งแล้ว
แต่ไม่ได้ให้ใครไปส่งมากมายหรอกนะ คือว่า เกรงใจเพื่อน ๆ อ่ะ
ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ ไก่โห่ มากมากเลย



สี่สาวทอร์นาโด
(เพิ่งเกิดทอร์นาโดที่ เมกา ใครได้ข่าวบ้างอ่ะ หลังคาหายไปเป็นแถว ๆ)

ก็อุตส่าห์มากันนะ ยังงัยเราก็ขอบใจมากมาก ที่มาส่งเรามุ่งสู่นิวยอร์ค ...
เพราะเราไม่ได้ให้ที่บ้านมาส่งงัย กลัวเสียน้ำตา T_T
แต่สุดท้ายก็เสียน้ำตาอยู่ดี ก็โทรกลับบ้านงัย เลยเศร้านิดหน่อย มันเหมือนอยู่คนเดียวนี่เนอะ
คิดถึงใคร ก็นั่งรถกลับไปหาไม่ได้ มันห่างแสนไกล (ก็ห่างกันตั้ง ลบสิบเอ็ดชั่วโมง)
ดูจากเวลาที่เราอัพได ฯ สิ ที่ได เค้าตั้งเป็นเวลาที่ไทย ตั้งหกโมงเช้า ใครจะตื่นยังงัยล่ะเนอะ

คิดถึงเพื่อน ๆ ทุก ๆ คนเลยนะ

ปล. สำหรับคนที่อยากมาหาฝันที่ต่างแดน คิดให้ดี นะจ๊ะ เพราะมันห่างแสนไกลจริง ๆ นะ]]> Sun, 28 Aug 2005 06:21:33 +0700 /lll-new-york-iillll http://earlychildhood.storythai.com/200505/mk-meeting-i เป็นร้านอาหารสิ้นคิดนิด ๆ คิดไม่ออก ไปกินเอ็มเค
แต่ก็เป็นข้อดี ของสาว ๆ เอกปฐมวัย
เนื่องจากว่า เป็นร้านที่สามารถ ตะโกนโหวกเหวกโวยวายได้ โดยไม่ต้องเกรงใจใครสักนิด
ซึ่งปกติ ก็ไม่มีคำว่า เกรงใจ อยู่ในพจนานุกรม ของเอกนี้กันอยู่แล้ว

เอาภาพบรรยากาศภายในงานมาฝากกันสักหน่อย



ถ้าอยากดูรูปเพิ่มเติมมากกว่านี้ ก็เข้าไปใน www.earlychildhood.pantown.com เอาเองละกันเน่อ

รูปก็ยังคงความไม่ชัดเหมือนเดิมเด๊ะ สงสัยว่าควรจะเปลี่ยนกล้องได้แล้วล่ะเนอะ

กิจกรรมหลักของพวกเราก็ยังเม้าท์เหมือนเดิม
แต่การถ่ายรูป มิใช่กิจกรรมรองอย่างที่ผ่านมา อิอิ
เนื่องจาก เพื่อน ๆ ที่มากันส่วนใหญ่นั้น หิวกันเป็นปอบกันมั่กมาก
ก็เลยกินกันอย่าง ไม่สนใจฟ้าดิน กิน กิน กิน แล้วก็เหลือ อีกตามเคย
แต่ก็ไม่ต้องกลัว รอบนี้ก็ยังมี พวกไฮยีน่า คอยจกกินของเหลือ ๆ ตามหม้อสุกี้ :P

พอกินกันเรียบร้อย ....
เรียบร้อยในที่นี้ หมายถึง อิ่มกันเรียบร้อยนะ ไม่ใช่หมายความว่า โต๊ะสะอาดเรียบร้อย
โต๊ะที่กินสุกี้น่ะหรอ - -" อย่าพูดถึงดีกว่า เรียบร้อยซะ.....
บางคนก็ต้องกลับก่อน เพราะบางคนกลัวขึ้นเครื่องไม่ทัน
บางคน กลัวคนในเครื่องแบบรอนาน บางคนมีนัดไปที่โรงแรมกันต่อ!!
แต่ที่แน่ ๆ เวลานั้น เป็นเวลาที่ฝนตกหนักอย่างแรงในย่าน เซนทรัล ลาดพร้าว

ส่วนพวกเหลือ ๆ ก็ไปกิน Swensens กันต่อ (ยังยัดเข้าไปได้อีก)
คนหรือว่าปอบฟะเนี่ย ?? กินเสร็จก็ช๊อปกันอีกนิดนึง แต่ไม่รู้ว่าใครได้อะไรกลับมามั่งนะ
พอดี เซนทรัล เค้ามี การลดราคาทั้งห้าง คนก็เลยเยอะมากมาก

สรุปได้ว่า สนุกดีเนอะ!!

---------------------------------------------------------------------

ปล.1 มีคติสอนใจมาฝากสักนิด The only place where "Success" comes before "Work" is in a dictionary เดี๋ยวจะหาว่าเราไม่มีสาระซะงั้น

ปล.2 คือว่า ถ้าใครจะลงมากรุงเทพ ฯ หรือว่า ขึ้นมาที่ กรุงเทพ ฯ ล่ะก็ กรุณาแจ้งล่วงหน้าสักหนึ่งเดือน จะได้ให้หนูมิ้มเป็นผู้จัดการเวล่ำเวลาให้ "คิดจะหาเพือน คิดถึงหนูมิ้ม"]]> Mon, 30 May 2005 11:01:32 +0700 /mk-meeting-i http://earlychildhood.storythai.com/200505/ece-meetings-2nd
Meeting ครั้งที่สอง เกิดขึ้นอีกแล้ว คับท่าน
(ทางร้านอาหารอย่าตกใจกลัวไป เพราะคราวนี้เราเน้นความเป็นส่วนตัว ไม่ได้เดือดร้อนใครอย่างคราวที่แล้ว)
คราวนี้ เราได้ห้องคาราโอเกะ เป็นส่วนตัวมาก แหกปากโวยวายได้ตามประสาชาวเอกฐมวัย
ทั้งร้องทั้งกิน แต่ไอคนที่ร้อง ก็ร้องอย่างเดียว ไม่กินอะไรเลยจริง ๆ นะ
นอกจากเหล้า กะเพลง กินอยู่สองอย่าง อันนี้เพื่อนอาจะไม่แน่ใจว่าเค้าคือใคร
ใบ้ให้ละกัน ผู้หญิงตัวเล็ก อักษรย่อ ขอไข่ อาชีพเป็นคุณครูแถว ๆ เมืองทองธานี
ยังไม่รู้อีกล่ะสิ งั้นก็ไม่บอกแล้วล่ะ!!

คราวนี้เพื่อน ๆ มากันตามความคาดหมาย ขาดแต่คนที่อยู่ชนบทอันไกลโพ้น...
อันนี้เพื่อน ๆ ก็คงรู้อีกเช่นกัน ว่าเราหมายถึงที่ไหนกันบ้าง
พัทยาอย่างเงี้ย ชลบุรีอย่างเงี้ย เชียงใหม่อย่างเงี้ย ไกล๊ไกลเนอะ

เริ่มต้นงานด้วย การร้องเพลงของเพื่อน ๆ บางคน ซึ่งเสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก แต่ก็ชอบร้องเหลือเกิน
อิอิ หมายถึงใครหว่า อันนี้ไม่ต้องบอก เพราะไม่ใช่เราแน่นอน
กิจกรรมหลักของงานนี้ คือ เม้าท์กัน กิจกรรมรองลงมา คือ ถ่ายรูป ก็แค่นั้นเอง
มิทติ้งกันแต่ที ก็มีอยู่แค่นี้เนอะ ทีหลังไม่ต้องเอาร้านอาหารก็ได้นะ
เราว่า จัดกันที่สวนลุม ก็ได้นะ มีที่ถ่ายรูปเยอะดีด้วย และบรรยากาศก็ร่มรื่นเหมาะกะการเม้าท์มากมาก

ตอนจบงาน ก็มีพวกไฮยีน่า มาจกกินของเหลือ ๆ จากเพื่อน ๆ
ไม่ถึงขั้นนั้นหรอกน่า แต่ก็มีพวกเก็บตกจากเพื่อน ๆ อยู่ เพราะว่าบางอย่างเหลือตูมเลย
เอ้ย ต้องบอกว่า ไม่ใช่ของเหลือ แต่เพื่อน ๆ เก็บไว้ให้กินตั่งหากล่ะเนอะ

อ้อ........รูปข้างล่างนี้ เบลอเป็นพิเศษ ไม่ต้องสงสัยนะ เพราะกล้องเราเองแหละ
แดง ๆ และเบลอ ๆ แต่ก็พอได้บรรยากาศโดยรวมบ้างแหละน่า



เบลอจริง ๆ อ๊ะป่าว ??

บทสรุปของงาน Meeting ครั้งที่ 2 นั้น ก็คือการเม้าท์ยังเป็นเรื่องสำคัญที่สุดอยู่เหมือนเดิม
และเพื่อน ๆ แต่ละคนก็ดูดีขึ้นกันทั้งนั้นเลยอ่ะ ยินดี ยินดี ด้วยนะ
-----------------------------------------------------------------

ปล.1 แม่งานคราวหน้า เป็นกลุ่มฟลุ๊ค นุ้ย หนึ่ง และเกด ทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดนะจ๊ะ
อย่างที่ spider man เคยบอกไว้ว่า "พลังอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง"

ปล.2 ถ้าเพื่อน ๆ คนไหนอยากลงรูปให้เพื่อน ๆ ได้ดู ขอแนะนำให้เข้า http://earlychildhood.pantown.com
เพราะเวปนั้นน่ะ ลงรูปได้เยอะเลยล่ะ ไม่เปลืองเนี้อที่ ตามไปดูได้ด้วยนะ]]> Mon, 09 May 2005 10:13:34 +0700 /ece-meetings-2nd